Magnez w jedzeniu

magnez-w-jedzeniu

Zalety magnezu i zasadnicza różnica w przyjmowaniu chlorku magnezu

 

Coraz więcej badań wskazuje, że zbyt niski poziom magnezu dopisuje chorobom układu krążenia. Dostarczanie należytej ilości magnezu powoduje zmniejszenie stresu oksydacyjnego, stanów zapalnych, oraz dysfunkcje śródbłonka (błona ochronna wewnątrz tętnic). Istotnie pomaga także ograniczać powstawanie zakrzepów krwi, które mogą spowodować nawet zawał serca i niektóre rodzaje udarów mózgu.
W ostatnim czasie specjaliści z Anglii dokonali szczegółowej analizy literatury medycznej, aby określić realne skutki stosowania magnezu na ciśnienie tętnicze krwi. Jak się potem okazało, w przypadku statystycznej suplementacji w porcji 410 mg magnezu w ciągu dnia, zaobserwowano spadek ciśnienia tętniczego krwi o 2 do 4 mmHg. Zanotowano również, że skutek wydaje się być uzależniony od przyjmowanej dawki, albowiem im wyższa ilość tym silniejsze rezultaty.
Magnez mógłby być stosowany w miejsce medykamentów, tym bardziej, że nie powoduje zbyt poważnych efektów ubocznych.

Poprawa pamięci i sprawniejszy mózg


Magnez polepsza czynności mózgu. Może wspomagać działanie mózgu, dzięki czemu praca i nauka są wydajniejsze. Jak wskazują dane naukowe, niedostateczna ilość magnezu w ustroju zaburza funkcjonowanie niektórych obszarów w mózgu, odpowiedzialnych za zapamiętywanie oraz zdolność uczenia się, z kolei suplementacja, nawet tylko w rekomendowanej dobowej dawce (około 375 mg), może usprawnić funkcje poznawcze. Pierwiastek ten jest konieczny do prawidłowego działania licznych enzymów w komórkach mózgowych (neuronach), odpowiedzialnych za kojarzenie i zapamiętywanie. Oprócz tego, że uczestniczy w procesie uwalniania neuroprzekaźników, to eksperci potwierdzili także, że magnez pomaga przywracać funkcje poznawcze w efekcie uszkodzenia mózgu, które wywołano w warunkach eksperymentalnych. Utrzymanie odpowiedniego stężenia magnezu może więc skutecznie polepszyć pamięć bądź zapobiec jej pogorszeniu, które niejednokrotnie akompaniuje procesowi starzenia się.

Wpływ magnezu na kości

 

Ponadto magnez jest potrzebny dla utrzymania zdrowych kości.
Składnik ten może chronić przed osteoporozą, a także przed obniżeniem masy kostnej oraz gęstości kości. W dwóch odrębnych analizach, badacze stwierdzili, że zbyt niska zawartość tego minerału w organizmie zmniejsza gęstość mineralną kości, natomiast jego przyjmowanie w dawkach wystarczających wraz z pokarmem, istotnie zwiększa tę gęstość i tym samym powoduje obniżenie narażenia na złamania kostne i osteoporozę.
Zarówno jeden, jak i drugi test wykazał, że im wyższe było spożycie magnezu, tym wyższą odnotowano gęstość mineralną kości.

Zapobieganie starzeniu się organizmu


Magnez to bezsprzecznie niezbędny komponent mineralny, który pomaga zachować optymalną kondycję zdrowotną pomimo upływu lat. Badania naukowe donoszą, że odgrywa niebagatelną rolę w utrzymaniu nie tylko zdrowych kości, ale i zdrowego systemu krążenia oraz należytego działania układu nerwowego. Może dodatkowo pomóc złagodzić wiele przykrych dolegliwości zdrowotnych, w tym migreny i astmy.

Profilaktyczne działanie magnezu, które chroni przed powstawaniem zespołu nazwanego metabolicznym


Podczas badania epidemiologicznego, które trwało aż pięć lat i obejmowało przeszło tysiąc zdrowych ludzi, specjaliści potwierdzili, że dość duże spożycie magnezu koreluje z wyższą wrażliwością na insulinę.
W innej analizie, naukowcy kontrolowali w sposób prospektywny powiązanie między przyjmowaniem magnezu a rozwojem zespołu metabolicznego (cukrzyca, schorzenia układu krążenia i otyłość) u dorosłych młodych ludzi w dobrym zdrowiu. Przez okres 15 lat monitorowano grupę blisko pięciu tysięcy Amerykanów w przedziale wiekowym 18-30 lat.
Wyniki tych badań wskazały, że znaczne spożywanie magnezu obniża ryzyko rozwoju zespołu metabolicznego o około 31%. Im przyjmowanie magnezu było wyższe, tym poziom glukozy we krwi był niższy. Można stwierdzić, że znaczne spożycie magnezu może ochronić przed powstawaniem zespołu metabolicznego.

Cukrzyca a niedostatek magnezu


Niedostatek magnezu występuje bardzo często u ludzi chorujących na cukrzycę oraz może być elementem wywołującym oporność na insulinę. Jest także ściśle sprzężony z rozwojem powikłań w cukrzycy. Zatem jest to substancja odżywcza, która jest naprawdę niezbędna, i  której nie powinno zabraknąć w diecie człowieka.

Dlaczego należy ograniczyć przyjmowanie chlorku magnezu?


Na początku warto wyjaśnić, czym są niektóre składniki powiązane z magnezem. Sól nigari jest ekstraktem z szarej soli morskiej, która pochodzi z obszarów Japonii.
W  naturalnej formie zawiera do 84% chlorku magnezu, plus związki mineralne, dodatkowo wartościowe mikropierwiastki Oprócz tego nie jest zbyt droga. Na pierwsze spojrzenie wydaje się być przekonującym rozwiązaniem na uzupełnienie deficytów magnezu.
Chlorek magnezu rekomendował niegdyś wpływowy lekarz medycyny dr Delbet, w pierwszej połowie XX wieku. Zalecał on przyjmowanie chlorku magnezu z uwagi na jego charakterystyczne cechy lecznicze oraz profilaktyczne w przypadku niektórych zakaźnych schorzeń, w celu przyspieszania powrotu do zdrowia.
Uczony sporządził nawet kompozycję soli magnezu, którą nazwano później „Delbiase” (tzw. roztwór Delbeta), posiadającą przede wszystkim chlorek magnezu.
Jednak często bywa tak, że pozory mylą. Chlorek magnezu wywiera pozytywny wpływ w niektórych przypadkach, aczkolwiek nie w większości sytuacji. Nie zaleca się tego podejścia w czasie okoliczności poniżej wymienionych.

Chlorek magnezu powoduje zwiększenie kwasowości w ustroju


Jedną z podstawowych przyczyn, dla których wielu osobom brakuje magnezu, jest to, że osobniczy styl życia oraz pożywienie powodują przewlekłą kwasicę, czyli nadmiernie wysoką kwasowość w organizmie. Jest to rezultat zbyt dużego spożywania żywności pochodzenia zwierzęcego, szczególnie produktów nabiałowych, a także  chlorku sodu (soli kuchennej), dużej ilości kawy jak również stres przyczynia się do zakwaszania komórek naszego ciała.
Dla obniżenia kwasowości, z zapasów zgromadzonych w ustroju (zębów, kości, narządów) pobierany jest magnez. Jest to efektywne niestety tylko w określonym czasie. Niewykorzystany minerał jest eliminowany z organizmu wraz z moczem.
Człowiek sukcesywnie pozbawia się własnych rezerw magnezu i w konsekwencji może to prowadzić do kruchości kości (osteoporozy). Poza tym, deficyt pierwiastka jest niekorzystny dla funkcjonowania tętnic, mięśnia sercowego, dla pracy mózgu, systemu nerwowego i dla pozostałych kluczowych funkcji życiowych. Wobec tego, może występować zwiększone ryzyko chorób serca czy też depresji.
Przy zażywaniu chlorku magnezu, w jego składzie, jak wskazuje sama nazwa, występują jony chlorkowe, które powodują zwiększanie kwasowości.
Czytelnicy, którzy uczyli się w szkole chemii, zapewne pamiętają, że jeżeli sól (chlorek sodu) przyczynia się do zakwaszenia organizmu, jest to skutkiem występujących w niej naturalnych jonów chlorkowych.
Jon chlorkowy znajdujący się w chlorku sodu jednoczy się z jonem wodoru i konstruuje cząsteczkę kwasu solnego, odznaczającą się bardzo kwaśnym odczynem (pH).
Dlatego też konsumpcja dużej ilości soli kuchennej prowadzi do zakwaszenia organizmu. Dokładnie ten sam problem dotyczy chlorku magnezu, ponieważ mieszczący się w nim jon chlorkowy jest taki sam jak w chlorku sodu.
Chlorek magnezu podniesie kwasowość w organizmie, a więc z drugiej strony w efekcie końcowym zwiększy niedostatek magnezu.
Zażywając chlorek magnezu, pożądany wynik (zasadotwórczy) magnezu jest po prostu wyrównywany przez niekorzystny, kwasotwórczy efekt chloru. Jednak magnezu w dalszym ciągu może ubywać.

Chlorek magnezu podrażnia jelita


Naczelną negatywną cechą większości suplementów z magnezem, a więc również chlorku magnezu, jest powodowanie kłopotów żołądkowo-jelitowych. Mówiąc dokładniej, chodzi o biegunkę. Dlatego jest bardzo ważne, aby odszukać rodzaj magnezu, który będzie najmniej agresywny dla błony śluzowej jelit.
Idealny suplement z korzystną dawką to jabłczan (malat) magnezu. Jego niezwykle cenną zaletą jest to, że jest to preparat  łagodny, działający delikatnie na jelita, nie podrażniając ich, dodatkowo dobrze się wchłania. Co więcej, nie wpływa w sposób zakwaszający na organizm. Wprost przeciwnie, odkwasza go.

Czy chlorek magnezu będzie jeszcze przydatny?


Niejedna osoba mogłaby teraz pomyśleć, że chlorek magnezu można już wyrzucić do kosza. Nie jest to dobry pomysł. Otóż chlorek magnezu to postać niewłaściwa do celów kompletowania niedoborów bądź, jako długookresowa suplementacja, lecz za to posiada unikalne zastosowanie w precyzyjnych przypadkach.
Nieliczne analizy, wskazują, że chlorek magnezu może hamować namnażanie się drobnoustrojów, takich jak bakterie i wirusy, a to może pomóc organizmowi zwalczać niektóre choroby.
Taka aktywność następuje na skutek synergii trzech zasadniczych właściwości chlorku magnezu. Pierwsza cecha to działanie zakwaszające jonów chlorkowych, które zaburzają prawidłowe funkcje mikrobów. Kolejną jest dosadne działanie antybakteryjne jonów chlorkowych, natomiast trzecią cechą jest aktywność przeczyszczająca chloru, która pozwala na oczyszczenie mikroflory bakteryjnej w jelitach oraz nie dopuszczenie do rozwoju szczepów patogennych.
Efekty tych fragmentarycznych badań trzeba potraktować z dużą rozwagą. Jeżeli włączy się je do standardowego zastosowania chlorku magnezu, będą mogły być warte zainteresowania.
Chlorek magnezu, inaczej nigari, mógłby być zatem intrygującym rozwiązaniem w pojedynku z rozpoczynającym się natarciem ze strony bakterii albo wirusów, jednakże nie w celach uzupełniania deficytów samego magnezu.

Żywność obfitująca w magnez


Produkty, które zawierają znaczne ilości magnezu to:
Orzechy brazylijskie są  produktem, który posiada najwięcej cennego magnezu, zarówno jak migdały (około 250 mg na 100 g).
Czekolada gorzka, jak mogłoby się wydawać, wcale nie posiada tak dużo magnezu, a ma go w 100 g (około cała tabliczka czekolady z 70% zawartością kakao) niespełna 170 mg. Jednak czyste odtłuszczone kakao jest bardzo dobrym źródłem tego pierwiastka (około 410 mg w 100 g). Kolejnym godnym uwagi produktem żywnościowym jest gryka. Jest to roślina, którą zazwyczaj spożywa się tak samo jak zboże. Nie zawiera ona glutenu, ale odznacza się rekordową ilością magnezu (230 mg w 100 g), i równocześnie jest o wiele mniej kaloryczna niż orzechy i czekolada.
Jeśli chodzi o spirulinę to w niej znajduje się 400 mg magnezu, czyli dzienna rekomendowana dawka. Jednakże w takiej porcji koszt jest dużo wyższy niż w klasycznym suplemencie diety. Inne produkty bogate w magnez to otręby owsiane, soczewica, awokado, orzechy włoskie, orzeszki pinii, melasa, bób oraz banany.
Biorąc wszystko pod uwagę, dieta obfitująca w warzywa i owoce to dieta bogata w magnez. Na uwagę zasługują zielone warzywa (np. sałata, jarmuż, szpinak), dlatego że chlorofil, który nadaje im zieloną barwę, zawiera w swoim składzie atom magnezu.
Ponadto istnieją też wody mineralne, które są uznawane za źródło magnezu. Jednak nie warto ich kupować, ponieważ zawsze zawierają magnez w postaci siarczanu, a więc jednej z soli magnezu najgorzej przyswajanej (znacznie gorzej niż chlorek). Powoduje to dokuczliwe gazy jelitowe oraz biegunkę albo wzdęcia, przy czym niedobory magnezu wyrównuje się w nieznacznym stopniu bądź nawet wcale.

Suplementy magnezu


Trzy najlepsze postacie magnezu to: glicerofosforan, cytrynian oraz jabłczan (malat).
Jabłczan magnezu to forma chemiczna wyróżniająca się bogatym składem, albowiem posiada cząsteczkę kwasu jabłkowego, do której bezpośrednio przyłączone są kolejne dwie cząsteczki magnezu. Jest to nieposzlakowane źródło magnezu i kwasu jabłkowego o bardzo wysokiej biodostępności. Ponadto kwas jabłkowy posiada właściwości zasadotwórcze, w dodatku chroni nerki, a to powoduje, że jest korzystny dla ludzi o słabszym zdrowiu bądź cierpiących na osteoporozę. Zresztą jabłczan nie zaburza czynności systemu trawiennego, tak jak to czasem mogą wywołać inne postacie magnezu.
Kuracja trwająca przez okres od sześciu tygodni do sześciu miesięcy może pozwolić na skuteczne przywrócenie optymalnego poziomu magnezu w organizmie